تبلیغات
ایها السالکین - درس اخلاق[جلسه ی هفتم]
قال رسول الله(ص):همانا من برای تکمیل مکارم اخلاق مبعوث شده ام.

بسم الله الرحمن الرحیم

 

خلاصه جلسه قبل:

بین عالم‌ های مختلف در نظام خلقت، رابطه‌هایی است كه مخصوصاً در مورد انسان، وارد

هر عالمی می‌شود، با بدن آن عالم زندگی می‌كند و وقتی به عالم دیگر برمی‌گردد، می‌تواند

این ارتباطات را احساس كند. یكی از آنـها [ارتباط] عالم رؤیا بود با این عالم واقع كه از

قرآن استفاده كردیم.

یكی دیگر از عالم‌هایی كه رابطه آن با عالم‌های دیگر، محسوس است و در زندگی ما تأثیر

دارد [ارتباط] عالم قبل است و این عالم بعد كه عالم فعلی ماست. خداوند در قرآن در این

باره می‌فرماید:

«وَ لِلَّهِ غَیْبُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما أَمْرُ السَّاعَةِ إِلاَّ كَلَمْحِ الْبَصَرِ أَوْ هُوَ أَقْرَبُ إِنَّ اللَّهَ عَلى

كُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدِیرٌ. وَ اللَّهُ أَخْرَجَكُمْ مِنْ بُطُونِ أُمَّهاتِكُمْ لا تَعْلَمُونَ شَیْئاً وَ جَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَ

الْأَبْصارَ وَ الْأَفْئِدَةَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ» (نحل ، 77 و 78)

در این چند آیه، خداوند در انسان یك دیدگاه فكری قوی ایجاد می‌كند و انسان را از این

عالم طبیعت بیرون می‌كشد و همه عالم‌های قبل و بعد را با یك پیوستگی بیان می‌كند و ...

همان معنای تحت اللفظی آیه می‌تواند مسیر زندگی انسان را تغییر دهد.

«سَماواتِ وَ الْأَرْض»: یك چیز محسوس برای ماست. همان فضای عالم هستی كه جهت محسوسات آن است. [خداوند] ضمن توجه به این محسوسات و مورد شناخت انسان، توجه می‌دهد كه این [عالم] یك غیبی هم دارد. یك وجه محسوس، یك وجه غیر محسوس هم دارد كه با هیچ حسی قابل دریافت نیست. اما قرآن می‌فرماید آن غیب هست. پرده را كنار می‌كشد و ما را به آن توجه می‌دهد. اگر چه یك محسوس مادی نیست؛ اما آن غیب وجود دارد.

نكته عمیق‌تر اینكه این مال خداست. یعنی اگر به غیب برسی، یك مجاهده دیگری می‌خواهی تا برسی كه این غیب، مال الله است. یعنی چه؟!

علامه طباطبایی(ره) در این مورد می‌فرماید: خدا اینجا نفرموده «و لله علم غیب السماوات و الارض» و یا «الله عالم الغیب السماوات و الارض». یعنی نه اینكه خدا غیب را می‌داند. بلكه خداوند مالك این غیب است. مالكیت خدا را ما در غیب باید برسیم. بحثی را كه از این طرف باز می‌كند، مسیر مجاهده و سیر الی الله را وارد می‌كند به میدان وسیعی كه برسیم از این محسوس به غیب و از غیب برسیم كه این غیب، مال الله است.

از طرف دیگر، نمونه‌ای از این غیب را نام می‌برد: « وَ ما أَمْرُ السَّاعَةِ إِلاَّ...»

آن لحظه قیامت كه صورت مادی عالم، كنار زده خواهد شد و بصورت جبری، انسان به آن غیب خواهد رسید؛ آن نیست مگر به سرعت یك چشم برهم زدن، بلكه از آن هم نزدیكتر است.

علامه در این مورد می‌فرماید: خداوند در این آیه اول توجه می‌دهد كه به اندازه چشم به هم زدن آن لحظه را، بعد می‌فرماید بلكه از آن هم سریعتر. این برای ایجاد آمادگی است. یك حادثه این چنین عظیمی یك سرعت این چنینی دارد. بعد از ایجاد این آمادگی، آمادگی پیدا می‌كند [كه بداند] از آن هم كوتاهتر است، (أَوْ هُوَ أَقْرَبُ).

« إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدِیرٌ» (بحث مستقل می‌خواهد).

« وَ اللَّهُ أَخْرَجَكُمْ مِنْ بُطُونِ أُمَّهاتِكُمْ»: و خدا خارج كرد (می‌كند) شما را از بطون مادرانتان (توجه به غیب دیگر) كه رابطه عالم دیگر با همین عالم است. عالم دیگر، عالم بطون مادران است. [این مطالب] چیزی نیست كه فهم آن سخت باشد. با مختصر دقت، یك زیر بنای فكری بسیار محكم برای انسان ایجاد می‌كند.

بین آن عالم و این عالم چه ارتباط و پیوستگی وجود دارد؟ در عین حال كه این دو عالم، مستقلند و نظام مخصوص به خود دارند، هر آنچه را كه در زندگی این عالم نیاز داریم، همگی در آن عالم قبلی ساخته شده است. اگر در آنجا [عالم رحم مادر] به ما می‌گفتند چشمت را مراقب باش كه در این عالم خوب درست شود، [چرا كه] اگر این ناقص باشد، تو كور می‌شوی و تمام وجود تو در عذاب است. [این حرف‌ها] برای آن جنین در شكم مادر، قابل درك كه نبود. تازه اگر علم خیلی پیشرفت كند و جنین این حرف را بفهمد كه مواظب باش چشم داشته باشی، تازه نمی‌فهمد كه چشم یعنی چه. چون دیدن، اصلاً در ظرفیت آن عالم نیست. دیدن مربوط به نظام بالاتری است. دیدن را نمی‌تواند بفهمد، اصلاً درك آنه معنی در آن نظام، محال است. اگر هم به او توضیح بدهی كه دیدن یعنی چه و بگویی مثلاً كوه كه هزاران برابر توست، در این چشم جا می‌شود و تو آن كوه را می‌بینی و ... (آنچه را كه باعث دیدن می‌شود، شرح دهی.) می‌گوید نه این اصلاً امكان ندارد. اگر كوه در این چشم جا شود كه چشم من متلاشی می‌شود. اگر بازهم توضیح بدهی كه دیدن واقعاً به معنای جاگرفتن كوه در چشم تو نیست. بلكه نوری وجود دارد كه آن را به این چشم می‌آورد و آن باعث باعث دیدن می‌شود. خواهد گفت: مشكل كه بدتر شد. خود نور چیست؟! تازه اگر هم چنین چیزی كه می‌گوید، بشود، اصلاً دیدن یعنی چه؟

هر قدر هم بگویی كه این دیدن چیزی جدای از تو نیست باز هم نخواهد فهمید. چرا كه آن نظام با این نظام، كاملاً متفاوت است. اصلاً تضاد با نظام این عالم دارد. اما در عین حال، پیوستگی خیلی عجیبی دارد. آنقدر پیوستگی دارد كه چشم باید در آن عالم ساخته شود و در این عالم استفاده شود. همه‌اش هم در خودش (خود شخص) است.

چشم فقط یك مثال است. همه چیز مثل همین است. زبان برای درك مزه و خوردن و ... بازهم در آن عالم غذای كودك از طریق خون مادر تغذیه می‌شود. اصلاً خون معنا ندارد و ... اما هرچه هست باید در آن عالم ساخته شود و هر چه شد دیگر همان خواهد شد. اگر در آنجا، چیزی ناقص ساخنه شود، اینجا هم در زندگی به همان اندازه كه ناقص شده از آن محروم است. و به همین ترتیب اعضای دیگر هم اینچنین است. در این ساخته شدن، دو چیز بسیار مهم دخالت دارد:

·        خون مادر (خون آن عالم) همواره حركت می‌كند.

·   مأمورینی از عالم ملكوت، آن مواد را می‌گیرند و از آن مواد (كه در داخل خون است) اعضای مختلف بدن را می‌سازند. آن دانشمندان دانش آفرین، آنها كه خود علم، خود نور و خود قوه هستند. اینها مطالبی است كه غیر از وحی، محال است منابع علوم دیگر بتوانند درك كنند. این امام سجاد(ع) است كه با توصیف خود، ملائكه را برای ما می‌فهماند و نقش و كاركرد هر یك از آنها را در عالم برای ما شرح می‌دهد. علوم ذهنی اگر بخواهند به این عالم پا بگذارند، پَرَش می‌سوزد.

 با قبول همه قوانین این عالم كه مثلاً استخوان از كلسیم ساخته می‌شود و یا مغز از فسفر موجود در خون ساخته می‌شود و...، این مأمورین ملكوتی هستند كه مهندسی آن را انجام می‌دهند و تمام دستگاه‌های ریزریز این بدن را آن مهندسین از گردش این مواد به شكل خون می‌گیرند و این‌ها را می‌سازند. وگرنه خون در حركت خودش است. آنكه این‌ها را می‌گیرد و می‌سازد برای عالم بعد، آن مهندسین ملكوتی هستند.

با فهم این مطالب، تازه می‌فهمیم كه این عالم، چقدر دقیق و حساب شده است؛ آن هم مرتبه به مرتبه. حتی بعد از اینكه به این عالم آمدیم [در دروه نوزادی] نه چشم می‌بیند و نه گوش می‌شنود و به عبارتی هنوز در زندگی این عالم نیستیم. در برزخی هستیم كه آماده این عالم شویم.

همچنانكه كی متخصص چقدر زیباست و بر مریض حكومت می‌كند، آن ملائكه‌ای كه حافظ آن متخصص است چه زیبا و لطیف است و حكومت می‌كند.

پس آن مأمور مربوطه در آن دوران كوتاه چنین چیزی ساخت. [بدن انسان] كه هزاران سال است متخصصان در شناخت آن، پیش می‌روند، آن هم در یك رشته مثلاً چشم یا مثلاً پوست.

[آن جنین كه در عالم نمی‌فهمید] در این عالم، حالا می‌فهمد كه من كور مادرزادم یعنی چه. چیزی بیرون از تو نیست؛خودتی. مغزت قوی است یا ضعیف یا ... همه اینها در خود من است و كیست كه این معنا را متوجه نشود؟ اصلاً فطرت با صراحت بیان می‌كند كه وجودی كه الآن داری، همه در عالم دیگر ساخته شده است و زندگی بدون این بدن [كه در عالم دیگر ساخته شده است] نمی‌شود.

«وَ اللَّهُ أَخْرَجَكُمْ مِنْ بُطُونِ أُمَّهاتِكُمْ لا تَعْلَمُونَ شَیْئاً»:

آنجا كه این نظام خلقت را آفرید، در حالتی بود كه تو را به خود آگاهی نداد. حتی لحظه تولد آگاهی نداد. حتی در برزخ این عالم هم آگاهی نداشتم. می‌ارزد روی این تفكر كند تا چه چیزی به دست آورد؟

«وَ جَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَ الْأَبْصارَ وَ الْأَفْئِدَةَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ»:

آماده برای رفتن به یك عالم بالاتر می‌شوی. ما برای تو یك سری ابزار شناخت بیشتر می‌دهیم. شنوایی و بینایی و افئده دادیم. فؤاد: آن قسمت از انسان است كه روح بوسیله آن مركز می‌تواند حقایق این عالم را بفهمد.

ما اینها را به تو دادیم تا شما آماده بشوید برای آفرینشی كاملتر از این آفرینش.

تازه اینجا در دستگاه‌های ابتدایی‌اش هستیم و هنوز انسانی باشد و زندگی كند، نداریم. تازه رسیدیم به این مرحله كه وارد كارگاهی شدیم.

نظام این عالم این است كه باز هم این عالم، خونی دارد و لحظه‌ای ساكت نیست و این خون بازهم در آفرینش است و بازهم این مأمورین، مواد را می‌گیرند و می‌سازند كه جنس آن به تناسب عالم بعدی است و اینجا آمدیم تا آن را بسازیم و این آنقدر مهم است كه نیاز به عالمی به این عظمت دارد كه قوطی آن (كه، قوطی محافظ یك دستگاهی است كه ارزش در آن است و قوطی خودش آشغال است) این بدن است كه این پیچیدگی را دارد. پس قوطی آن شخصیت بالاتر، همین بدن به این پیچیدگی است كه بعداً باید بیندازیم سطل آشغال، پس آن چه چیز است كه باید در توی این ظرف باید درست بشود؟!

[خوب] خون ما در این عالم چیست؟ خون ما كه آن ملائكه مربوطه، مواد را از آن می‌گیرند و آن را [شخصیت عالم بعد را] درست می‌كنند، می‌فرمایند كه آن، اعمال این انسان است.

در مثال تسویه و تناسب آن با این جسم توضیح داده شده.

آن روح، نیست را تولید می‌كند و آن نیست در این بدن ظهور پیدا می‌كند (عمل) و عمل این انسان هم دائماً در حال به وجود آمدن است. ممكن است سؤال به ذهن برسد كه مثلاً كسی كه پنج ساعت است كه ساكت نشسته، چه عملی انجام می‌دهد. اما از دیدگاه لطیف آن عالم، در همین ساكت بودن هم [فرد] در حال عمل است. با چه نیتی نشسته است؟ او قبل از ساكت شدن در اعضا، در نیت ساكت شد و فعلی از او صادر شد. (از نیت صادر شد و به اعضا حركت كرد).

مطابق نظر برخی از علما، اسم آن هیكل آن عالم را [كه توضیح داده شد] شخصیت می‌گویند. اما در نظر عموم، از شخصیت معنای ظاهری بسیار پایینی شده است و معمولاً كسی كه دو زانو بنشیند و برخی اداها را داشته باشد، آدم باشخصیتی است. شخصیت، آن حقیقتی است كه در اثر تولیدات حركت این عالم یعنی افعال ما كه از نیت صادر شده، مأمور مربوطه می‌گیرد این را و حقیقتی را درست می‌‌كند كه آن حقیقت، طوری لطیف است كه امكان درك آن در این عالم، وجود ندارد. محال است علم روزی بتواند آن را بفهمد. تازه اگر بفهمد، اینقدر می‌تواند بفهمد كه هر حركتی كه انجام می‌دهم، از بین نرفت. بلكه بلافاصله گرفتند و از آن چیزی درست كردند. پس این حركات من در همان آن كه تكان می‌دهم با هر نیتی، آن فعل فوراً پیكره عضوی شد.

خود آن چه هست در این عالم، قابل درك نیست و محال است بتوان آن را فهمید. همچنانكه دیدن و نور را نمی‌توان در عالم رحم مادر فهماند.

همه عذاب و بهشت و جهنم، همه این‌ها در خودت است؛ اما درك آن محال است. چون در نظام این عالم هستیم. اما وحی همین قدر به من می‌فهماند كه همین كه از نظام این عالم بیرون آمدید و چشم و گوش و افئده دادیم، از این به بعد، اختیار ساخت خودت را به خودت دادیم.

پس ما در این عالم كه قرار گرفتیم، خون این عالم (اعمال من) دائماً در حال حركت است و ملائكه مربوطه این‌ها را می‌گیرند و چیزی درست می‌كنند.

اما برخی به علت ضعف فهم آیت و روایت تصور می‌كنند اینكه گفته شده ملائك اعمال انسان را می‌نویسند، مثلاً كاغذ طولانی خاصی دارند و نوشتن اینجوری مظور است. و بعد با این علوم جدید آشنا می‌شویم  وباعث می‌شود كه دین را از چشم ما می‌اندازد و شبهه ایجاد می‌كند. این نامه اعمال نه به آن معناست؛ بلكه وقتی مثلاً چشم با نیت نامحرم نگاه می‌كند، این فعل در آن شخصیت [شخصیت عالم بعد] به میله آهنی تبدیل می‌شود كه مرتب به این چشم فرو می‌رود و درمی‌آید.

بعضی هم در این طرف و آن طرف و در مهمانی‌ها می‌نشینند و این حقایق را مسخره می‌كنند و روشنفكرانه مثلاً می‌گویند اگر میله آهنی باشد سرم را كنار می‌كشم تا به چشمم نخورد!! نمی‌تواند بفهمد كه این چیزی در خودت است؛ مثل كوری مادرزاد كه در خودت است. اگر می‌توانی از آن فرار كنی از این هم فرار كن. [این] فعل تو در نظام هستی است. در آنجا می‌فهمی كه قضیه یك جور دیگر شد.

آن مثال بیابان و باتلاق گندیده و تاریك و وحشتناك و حیوانات وحشی و ... [كه زدیم] چه بوده؟ چیزی جدا از خودت نیست. فلان گناه را انجام دادی، مأمور مربوطه شخصیتی را از تو ساخنه كه این چنین است.

یا مثلاً بعد از مدتی توبه كردیم، در آن عالم هم بعد از مدتی، دوستی بسیار زیبا می‌بینیم كه آمد و مرا نجات داد و به باغی برد با لذت‌های خودش. اگر توبه نمی‌كردیم، تا آخر همین عذاب بود. [در آن عالم] تمام اعمال ما، خود ما می‌شویم با یك وضع بسیار عجیبی. نمونه این را ما در عالم رؤیا، خداوند نشان می‌دهد (جلسه قبل اشاره شد). تازه این پرده بسیار ضعیفی است از عالم برزخ. [با توجه به این مفهوم است كه:]

در مورد پل صراط آیة ا... دستغیب دارد كه: پل صراط برای بعضی‌ها پهن می‌شود و برای بعضی‌ها آنقدر نازك كه در آتش می‌‌افتند. برای بعضی‌ها آنقدر طول می‌كشد و برای بعضی، اصلاً نمی‌فهمند كی رسیدند و از جهنم رد شدند.

[در ساختن بدن و...] تا اینجا، اختیار در دست من نبود؛ اما از این به بعد اختیار را دست خودم داده‌اند. پس تمام واجبات و محرمات و مكروهات و مستحبات، معنای بسیار وسیع و حقیقتی دارند و قراردادی نیستند.

تمام این‌ها آجرها و مواد ساختاری ماست كه دارد تبدیل می‌شود به یك زندگی حقیقی و لطیف، در برابر یك زندگی مجازی و زودگذر كه در آنیم. با این دید فطری اگر به قضیه نگاه كنیم، هرلحظه ارزش خاصی پیدا می‌كند و در ما هدف و رشد و توجه و دید بازتری می‌دهد و همان مقدار، اعمال ما هم عمق و معنی پیدا می‌كند.




طبقه بندی: جزوه ی معرفت نفس و فطرت، 
نگارش در تاریخ شنبه 26 شهریور 1390 توسط العبد العاصی | نظرات ()
درباره وبلاگ

سلام و رحمة الله.این وبلاگ در نظر دارد جزوه،فایل های صوتی،مطالب و سخنرانی های اخلاقی تربیتی بزرگان را در اختیار شیفتگان و سالکان سیر الی الله قرار دهد تا عاشقان حضرت حق با استفاده از مطالب تربیتی و رهنمودهای عارفانه ی بزرگان این راه را طی نمایند .وبلاگ علاوه بر این رهنمودها، مطالب ودرس های اخلاقی وعرفانی شاگردان آیت الله سعادت پرور را در اختیار علاقمندان قرار خواهد داد.ان شاءالله
التماس دعا
پست الکترونیک
تماس با مدیر
موضوعات
آخرین مطالب
جستجو
آرشیو مطالب
نظر سنجی
نظر شما در مورد این وبلاگ





نویسندگان
صفحات جانبی
پیوند ها
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :

  نرم افزار مدیریت اطلاعات شهدا -ایثار